Opowiadania i rysunki                 -- 7 --

Z telewizji dowiedziałem się o obchodach iluślecia istnienia poczty. Uważam pocztę za doniosły wynalazek ludzkości, przeto postanowiłem, w miarę swoich wątłych możliwości, czynnie włączyć się w obchody. Na początek naparzyłam sobie kawy, żeby dobrze wymyślić rodzaj i charakter mojego wkładu, niebanalnego (innego bym nie wkładał).
Niewiele dumając, postanowiłem zostać Człowiekiem-kopertą. Dzięki temu wyborowi szlachetnie przyczynię się do uświetnienia jubileuszu, a przy okazji zasłynę - nie było bowiem dotąd, o ile wiedziałem, Człowieka-koperty - pomyślałem ze słusznością. Teraz trzeba mi było zastanowić się już nad technicznymi konkretami; nasamprzód stanąłem w lustrze i spróbowałem rozstawić kończyny tak, aby zaimitować posiadanie czterech rogów - łatwizna. Teraz rozejrzałem się po sobie - gdzie też mógłbym mieć rozcięcie, dla koperty niezbędne. Oględziny te przyprawiły mnie o chwile zwątpienia; ba, gdybym był kobietą, ale w najskromniejszym stopniu - nie byłem. Wyostrzywszy spostrzegawczość i unatarczywwszy dociekliwość, wynalazłem jednak obszar najlepiej rzecz symbolizujący; koperta winna posiadać także klej - ta myśl też mi przyświecała a, może nawet pomogła. poczta, kopertowy krok znaczek nominał, pani z okienka proponuje znaczek antarktyka, kobieta w domu lizać nominał

***